De uitvinding van het theezakje

Chinees crisis

 

 

 

Ik vertel je waarschijnlijk niets nieuws. In het Chinees vormen de woorden “kans” en “gevaar” samen het woord “crisis”. Wanneer we naar dit samengevoegde woord kijken, dan krijgen we al snel iets pessimistisch over ons. Crisis is in eerste instantie iets waar we niet van willen weten. We houden van de kans en het gevaar mag men houden, want een crisis, daar zit niemand op te wachten.

Maar goed,het is genoegzaam bekend, we zitten in een crisis. Dat wordt ons van diverse kanten meerdere malen per dag verteld. We zien een crisis en meestal is de “gevaar component” het eerste dat we zien. Een normale reflex, want dat willen en moeten we afweren. Maar zoals met vrijwel elke eerste indruk is dit de indruk die blijft “plakken” en domineren. De andere kant, de kant van de kansen, blijft als we niet uitkijken onderbelicht. We zijn gewoon te druk met het gevaar.

 

De kansen kunnen op verschillende manieren ontstaan:

  • de oude vertrouwde werkwijze functioneert gewoon niet meer en we worden gedwongen om het op een andere manier te proberen.
  • de oude werkwijze is te duur en we proberen iets nieuws.
  • de weerstand voor vernieuwing is verdwenen
  • en uiteindelijk misschien wel uit een wanhoopspoging

Kortom, we worden eigenlijk wakker geschut. Versobering kan zelfs tot verbetering leiden. We wisten het allang: de vijand van het goede is het betere. Maar streefden wij naar het beste. En dat werd het vertrouwde.

In het begin van de twintigste eeuw werden thee monsters in tinnen blikjes naar de klanten gestuurd. Deze degelijke verpakking onderstreepte de kwaliteit en de zorg waarmee het product behandeld was. Toen echter rond 1905 de prijs van tin, en daarmee de prijs van de blikjes, omhoog schoot, besloot groothandelaar Thomas Sullivan de monsters in zijden zakjes naar de klanten te sturen. De zijde had voldoende allure om het kwaliteitsimago in stand te houden, en bespaarde aanzienlijk in de kosten. De klanten hadden echter niet door dat het de bedoeling was om de thee uit het zakje te halen en het zakje ging met thee en al te water. Omdat men nu ineens de controle over de sterkte van thee had, werd thee-in-zakjes immens populair. De rest is geschiedenis. Losse thee in blikjes is zeldzaam.

Een verandering met vele voordelen, geboren uit een gedwongen versobering.

 

We hebben allemaal naar de donkere kant van de crisis gekeken. Het wordt tijd om nog intensiever naar de kansrijke kant te kijken. Waar liggen de kansen? Wat kunnen we verbeteren? De eerste kans hebben we gemeenschappelijk: verandering wordt beter geaccepteerd als ooit te voren. Wie niet snapt dat we het niet bij het oude kunnen laten is duidelijk de weg kwijt.

 

Bij het loslaten van de zekerheden van de oude patronen kan een nieuwe frisse kijk (ik vermijd bewust het woord “blik”) een goede steun in de rug zijn. Ik denk graag met je mee.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.